KLOKZEEL

Het Vlaamse Gewest - dat in de hiërarchie enkele trappen hoger staat dan het gemeentehuis - heeft een speciaal kookboek uitgegeven voor alle gemeentebestuurders ten lande die zelf achter het fornuis willen staan. Zo herinnert Minister Bourgeois (N-VA) aan een aantal elementaire regels van de kookkunst. Een beetje zoals "SOS Piet", waarin aspirant-koks ook haast wekelijks aan een aantal fundamentele regels herinnerd worden, zoals "En wat heb ik gezegd over patisserie? Dat alles netjes moet afgewogen worden!".

Blijkbaar had de lokale N-VA de handleiding van een van haar chef-koks op voorhand goed gelezen, want hoe anders verklaren dat zij zich in de stemming over de Villa Van Assche  lekker onthouden hebben? CD&V'ers daarentegen, hun coalitiepartners (?), lezen blijkbaar geen boeken meer, zelfs geen kookboeken. Of zitten ze nu volop in de strips? Die van Popeye en Olijfje allicht, om ook een woordeke mee te kunnen spreken over muurschilderingen.

 Klik naar het "kookboek".

 

 

 

 

 

Dit huis

Villa Keetje Tippel

Vakantie! Tijd om even languit te liggen (in afwachting van het samenroepen van de task force...) . Wat bij te lezen met een goed boek. Snuisteren aan erfgoed dat nooit veraf is. Twee suggesties.

In de zomer van 2001 verscheen van Stefan ' De Engelenmaker ' Brijs' " Villa Keetje Tippel".
In deze monografie wordt de geschiedenis verteld van de schrijfster Neel Doff en haar (intussen gesloopte) villa in Genk. Die villa betrok ze elke zomer van 1908 tot 1939 en leverde inspiratie voor verscheidene werken.
Tegelijk verwerkte Stefan Brijs in dit boek ook de geschiedenis van zijn eigen geboorte- en woonplaats Genk, eerst nog een schilderachtig boerendorpje in de Kempen dat na honderd jaar uitgroeide tot het industriële kunsthart van Belgisch-Limburg. Een evolutie die uiteindelijk ook de villa van Neel Doff fataal trof.


Surf even tot een interviewreeks met Stefan Brijs : http://stefanbrijs.be/index.php?page=interviews_villa_keetje_tippel en lees : 'Het einde' , http://stefanbrijs.be/index.php?page=artikel_villa_keetje_tippel





Iets heel anders is de De Kathedraal van Ken Follett. Een dikke turf van 1008 blz. die naar het Nederlands vertaald is.
Van bij het begin word je meegesleurd door het prachtige verhaal over de bouw van een kathedraal in de Middeleeuwen. De hoofdrolspelers , Tom de Bouwer en Philip de Abt, moeten telkens weer afrekenen met het kruim van de maatschappij: de vadsige adel en de complotterende clerus, die een concurrerende kathedraal kunnen missen als kiespijn. Je vindt niet enkel gekonkel en politieke intriges in dit boek. Er is ook plaats voor een flinke dosis romantiek !

WALSCHAP EN DE VILLA

Op deze blog hebben we het al eens gehad over het tragische overlijden in 1908 van de man waarnaar de “Villa” is genoemd: burgemeester / dokter Petrus Van Assche.

Nog een bijkomende link naar de lokale historiek, eentje van literaire aard zelfs, is het oeuvre van Gerard Walschap.

Mocht hij onze “Prins der Nederlandse Letteren” nog bij de levenden horen (als mannelijke tegenhanger van de legendarische Martha Annaert) zou hij morgen, 9 juli, niet minder dan 108 jaar worden...

De jonge Gerard Walschap was sterk onder de indruk geraakt van de wijze waarop dr.Van Assche aan zijn eind was gekomen. Gerard was toen 10 jaar. Die emotie zal zeker te wijten geweest zijn aan het feit dat Van Assche afkomstig was van het gehucht Sneppelaar, waar ook Walschaps grootouders woonden.

Het memorabele ongeval, anders ingekleed, vinden we terug in ‘Celibaat’, Walschaproman uit 1934.

“ Op een zondagnacht komt Alexander met zijn klein sjeeske teruggereden van een wipschutting. Het is pikdonker en de wind huilt. Aan de spoorwegovergang denkt Alexander: ik moet hier oppassen voor de sneltrein van Leuven en dat is zijn laatste gedachte. De sneltrein van Leuven pakt hem en vernietigt hem. “

Hoe schrijvers omgaan met belevenissen uit de eigen leefwereld, in casu op Londerzeelse bodem...

Dit citaat, mooi ingekaderd, in een van de komende, gerenoveerde vertrekken van de Villa Van Assche!

Dank je, Siegfried, voor de tip!

Een afsluiter:

J.E., een bekend figuur in Londerzeel-Centrum, passeerde de Villa wanneer we vandaag een fotoshoot hadden voor De Streekkrant. “Afbreken”, riep hij schertsend (?).

J.E. heeft een zee van tijd en mag zich voor ons part nu al aan het zagen zetten. Zagen van de kadertjes (Grapje, Jaak. 1-1)