KLOKZEEL

The Illusionist - part (X+3)

DE TIJD VAN TOEN : EEN BURGEMEESTER MET VISIE

Burgemeester-dokter Petrus Van Assche (1876-1908)

Bij de samenstelling van onze dossiers én voor Monumentenstrijd én Monumentenwacht kwamen we onder de indruk van de merkwaardige figuur die burgemeester Van Assche, bouwheer van de Villa , geweest is. Met zijn erg vooruitstrevende realisaties heeft die man tot dusver niet de aandacht gekregen die hij verdient, vinden wij.

Wim Steenackers, lid van ViVanas & de Geschied- en Heemkundige Kring van Londerzeel, heeft ons het tijdschrift van de Kring bezorgd ( Jaargang 1988 nr.3) . Daarin staat een zeer boeiend artikel geschreven door een andere Vivanas’er, Frans Vranckaert. Dank zij Frans’ bijdrage hebben we zicht op het levensverhaal van Petrus Van Assche, een ‘grote meneer’ uit de Londerzeelse geschiedenis.

Dokter Van Assche werd als 29-jarige burgemeester in 1876. Onder zijn bewind ging het Londerzeel erg voor de wind. Londerzeel werd voor het spoor ontsloten. Zo werd de treinverbinding “Leireken” op een gecorrigeerd tracé (buiten het dorpscentrum) open gesteld voor het vervoer tussen Antwerpen en Aalst, en werd den “L” (buurtspoorweg-tram) op de rails gezet.

Hij had ook oog voor het wegverkeer en werkte zelfs plannen uit voor een soort ring “avant la lettre” , rond de dorpskern aan de NO-kant van Londerzeel. Hij was ook de man van tal van belangrijke wegentracés (kasseiwegen met grachten) die tot op vandaag overgebleven zijn.

Op socio-cultureel en economisch vlak heeft hij ook ettelijke realisaties op zijn actief.

Het Godshuis (voorganger van het OCMW-rusthuis) werd door hem gelanceerd, terwijl onder zijn bewind ook een nieuwe torenspits op de kerk kwam.

Hij richtte zelfs een soort tuinbouwschool op (“de Wekker”) waarin Londerzeel vooral zijn vermaarde kippenkwekers opleidde. De school was gelegen in de buurt van Meulekensbaas (schrijnwerkerij Smolderen). Hij heeft ook het Virgoklooster zien verbouwd worden en stond mee aan de wieg van de bouw van de kapel van de Spoelbergh (architect Bayart).

Hij was een 25-tal jaar voorzitter van Sinte-Cecilia, de Londerzeelse fanfare.

De man kwam tragisch aan zijn eind: op zijn doktersronde sukkelde hij in 1908 met de wagen onder de “beruchte” Leirekenstrein...

Het doet ons dan ook plezier te weten dat wij aan het ijveren zijn voor het publiek behoud van de woonst van zulk soort oud-burgemeester (en provincieraadslid).

Laat onze aktie een symbolische gedenkplaat zijn voor een groot man, een laat maar verdiend eerbetoon als het ware. En wees eerlijk: er zijn in Londerzeel, in een recenter verleden, voor minder bestuurswerk echte en grote naamplaten tegen de gevels gepoot...

Hopelijk blijft bij de huidige bestuursploeg het besef groeien dat we aan dokter-burgemeester Van Assche een en ander verschuldigd zijn. Kan zulks beter dan met het behoud, voor publieke doeleinden, van diens Villa? Het is nog niet te laat, en de titel van dit artikel is desgevallend nog actualiseerbaar, IF...

SCHREEUW HET VAN DE DAKEN !

Lafontaine, hierin vele eeuwen tevoren voorafgegaan door Romeinse schrijvers,  hield de mensen een spiegel voor aan de hand van zijn welbekende fabels.

De bijbel heeft ook zo zijn educatieve verhalen...

In de sfeer van de oude pastorij, opdat men beter zou verstaan waarvoor wij nu al bijna een jaar tijd vrijmaken, schrijven ook wij onze eerste parabel : die van de mus en het gat... Een voorproefje trouwens op de publicatie van het verslag van ons deskundigenonderzoek ter plaatse.

Twee dakwerkers hebben een opdracht van hogerhand ontvangen. Ze zitten op de nok van het dak, met een verrekijker in de aanslag. Ze inspecteren en ze inspecteren. Ze krijgen op het platdak toevallig 2 mussen in het vizier die “op hun musjes” bezig zijn. Het is bijna middag, dus nemen ze de tijd. En de dakwerkers, én de mussen...

"Hé maat", zegt de ene werker, “We hebben hét! Daar zit een serieus gat in de roofing!”. “Hebt g’het over dat muske dat zich laat trappen?”. – “Wel neen, kobe. ‘k Heb het over dat gat dat lekt! ‘t Water loopt erdoor!".

Zegt de ander: "Laat ons er nog een gat bijboren. Dan kan het water er langs daar weer uit".

CULTUREEL LONDERZEEL: UIT DE DOPPEN KIJKEN AUB!

Binnenkort wordt het ontwerp van gemeentelijk structuurplan in openbaar onderzoek gesteld. Dat is geen gunst van politiek Londerzeel, maar een decretaal voorzien inspraakmoment voor de burgers.

Het document waarvan u binnenkort kunt kennis nemen , het “ontwerp structuurplan” , telt 3 delen:

• een informatief gedeelte,

• een richtinggevend gedeelte

• de bindende bepalingen

Erg belangrijk is dat u zeker niet vergeet te kijken naar het “bindend gedeelte”. Daarin liggen immers de beleidskeuzes vervat. Hier zou u dus aanknopingspunten moeten vinden die een idee zouden moeten geven over hetgeen politiek Londerzeel (in casu de meerderheid) de komende jaren concreet gaat doen. Ik zeg wel “zouden”. Spijtig genoeg durft het beleid niet altijd het achterste van de tong laten zien. Recht-toe-aan zeggen wat ze uiteindelijk gaan doen, valt moeilijk. Dan overheerst het wollig taalgebruik, blijft men aan de oppervlakte.

Dat laatste was enkele maanden terug trouwens één van de kritieken die én de Provincie én de Gecoro hadden op het Londerzeelse voorontwerp, nl.dat het beleid veel concreter moest zijn...

Vanuit het oogpunt van de culturele infrastructuur worden er in het ontwerp van structuurplan eigenlijk geen echte, concrete acties aangekondigd, en vindt men ook niets terug in de uitgebreide lijst waarvoor enkel “overleg en onderhandeling” worden aangekondigd.

Alleen in de ‘strategische actie’ voor de ontsluiting van de Argo-gronden (de vroegere rijksschool, Stationsstraat) heeft de gemeente het... zéér voorzichtig... en... in de verre toekomst... over een “multifunctionele cultuurzaal”. Wij citeren even:

“De gemeente ontwikkelt (een gedeelte van) de Argo-gronden als gemengd woongebied.

Dit gebeurt in functie van bijkomende woningen met een minimum aantal sociale woningen, voorzien in functie van kind- en jeugdwerking en op termijn ook een publieke functie ten behoeve van welzijn en vrije tijd (inbreng van een multifunctionele cultuurzaal). De ontwikkeling wordt voorafgegaan door de opmaak van een stedenbouwkundig ontwerp waarin ook de relatie met de stationsomgeving en mogelijke doorgangen richting centrum worden opgenomen. De gemeente kan beslissen samen te werken met private ontwikkelaars”

De extreme voorzichtigheid die hier aan de dag wordt gelegd, laat helaas het slechtste scenario veronderstellen. CD&V schuift een ‘multifunctionele cultuurzaal’ simpelweg door naar de griekse kalender, want (zoals in de tekst genuanceerd wordt verwoord) het ‘op termijn’ realiseren van een cultuurzaal, wordt nergens gespecifieerd als een prioritair project op korte-middellange of lange termijn.

Dat de gemeente ‘beslist’ om een cultuurzaal te bouwen staat enkel in het richtinggevend deel ! Belangrijke vaststelling want zo verbrandt ze, juridisch gezien, haar vingers niet als die er naderhand toch niet blijkt te kunnen/mogen komen (tenzij de belastingen binnenkort jojo-matig terug omhoog moeten).

Kijk trouwens ook eens naar de titel van het strategisch project van de Argogronden. Op zich ook al misleidend: het gaat niet om al de hectaren die er liggen, maar slechts om “een gedeelte” ervan. Op dat gedeelte tegelijk én niet-sociale woningen, én sociale woningen, én een kinderopvangcentrum, én jeugdlokalen, én een broodnodige parking voor de middenstand, én wegeninfrastructuur met groene ruimte, én dààr nog eens een ‘multifunctionele cultuurzaal’ neerpoten? Wat zei je? Zand in de ogen strooien?

Een cultuurzaal die meer wil zijn dan een aangeklede blokkendoos die je kunt afhuren, en die dus de ambitie wil koesteren om cultureel centrum te zijn, heeft ook bestaffing van personeel nodig. En da’s ook een serieus kostenplaatje. Dat besef is er, wees gerust. Ook op het gemeentehuis. Vandaar ook dat ‘ietsje’ zeggen dat eigenlijk neerkomt op ‘niets’ . Een echt afdwingbaar engagement (in het bindend gedeelte) neemt de gemeente (alvast nog) niet.

Daarom zijn we er nog eens te meer van overtuigd dat Londerzeel-Centrum in het bijzonder, en uiteindelijk ook de hele gemeente, er baat bij heeft dat zo snel mogelijk wordt geïnvesteerd in de Villa Van Assche als een onderdeel van de plaatselijke culturele infrastructuur.

In de totaalarchitectuur kan ( waarom niet?) het Ontmoetingshuis Gerard Walschap op d’AA voorts de eerste viool blijven spelen.

Trouwens, als je ziet hoeveel er tot dusver al is ingepompt, en wat er nog in de pipeline zit aan voorziene investeringskredieten... Daaraan alleen reeds kan men afleiden dat dit Walschapshuis hoe dan ook dé hoofdtoon zal blijven zetten in Londerzeel!

Heeft Londerzeel-Centrum dan geen recht op een snoepje? Allo, wordt in het richtinggevend gedeelte niet gesteld dat ditzelfde Centrum over het zwakste aanbod beschikt van culturele voorzieningen?

Vivanas rekent er dus op dat u ter gelegenheid van het openbaar onderzoek mee uw bezwaarschriften in deze zin formuleert. We komen er beslist nog op terug!