KLOKZEEL

COLA LIGHTRAIL

Mensen die een beetje inzitten met de fileproblemen in de regio, en die zich de vraag stellen waar het allemaal heen moet blijven gaan met die dagelijkse autoslierten naar Brussel en Antwerpen, zullen het deze week een leuk bericht gevonden hebben. Groot nieuws in mobiliteitsland: de straks afscheidnemende Mobiliteitsminister Van Bremt stelt een lightrailverbinding (treintram/tramtrein) in het vooruitzicht tussen Mechelen en Boom.
In deze donkere en barre tijden, toch nog een zonnestraaltje. Al is en blijft het een belofte waarvan de realisatie zeker nog 5 jaar op zich zal laten wachten .

Iemand belde mij op en herinnerde me aan mijn blogartikel van 26 mei 2008: “Hoe zit het met de fameuze lightrail langs de A12 tussen Boom – Londerzeel en Brussel? Antwoord: helaas, 'n konijn is geen haas... die lightrail komt er niet; wel een snelbus.

Effe doelgericht surfen bracht me namelijk bij het eindrapport van de LIRA2-studie. Een werkstuk afgeleverd in opdracht van Vlaams-Brabant en het Brussels Hoofdstedelijk gewest, i.s.m. De Lijn Vlaams-Brabant (juni 2005)

Enkele citaten uit de studie:

q       Uit de beoordeling van mogelijke trajecten valt op te maken dat (…) voor de as Brussel – Londerzeel – Boom (…) het gebruik van de technieken lichte trein, S-Bahn, metro en metro-trein niet tot een haalbare oplossing zal leiden. Sommige technieken zijn haalbaar op een onderdeel van het traject, maar niet over de gehele lengte. In al deze gevallen zullen grote problemen ontstaan bij de ruimtelijke inpassing en daarmee naar verwachting ook bij het maatschappelijk draagvlak daarvoor.

q       In de studie is vastgesteld dat het potentieel voor lightrail op de betrokken assen relatief zwak is, maar mogelijk op termijn afhankelijk van de ontwikkelingen toch bepaalde perspectieven zou kunnen bieden.

 Klik hier voor de integrale studie

 

 

 

EXIT STEENDONK, EXIT RITA

Er zijn zo van die gebeurtenissen die elkaar ongeprogrammeerd opvolgen. Nog maar net heb ik het Requiem gezongen van de witte Steendonk of weer moet ik mij kwijten van een droeve plicht.

Vraag in Aalst, Opwijk en  Merchtem in de ene richting, en in Breendonk, Londerzeel, Malderen in de andere richting, waar ze allemaal tijdens hun fietstocht naar Steenhuffel met graagte halt hielden voor een likpartijtje "crème à la glace". Lekker Vloms-ouwerwets de fiets tegen de haag geplant, portemonnee bovengehaald, en dan zonder veel franjes zeggen waar de fietsbende goesting voor heeft: "Voor iedereen drie bollen vanille". "Voor mij een galet met twee bollen vanille en ene moka"... Daarna onder de parasol, in de plooizetels, op het grijze grind. "Opletten dat het ijs niet op de broek druipt"...
Rita IJs... Lokaal, ambachtelijk, vers schepijs. "Home made" bij de Leirekensroute- Steenhuffel, een bescheiden blikvanger op het fietspad deed jaren dienst als publiekstrekker. De mond-aan-mond reclame deed de rest.

Vorige zondag kwamen we van een kale reis terug want Jean Van Gucht is gestopt. "Fini". Gedaan. Niet om vakantieredenen of "wegens omstandigheden" maar voor altijd. Zonder overname. "Het is goed geweest". Jean zat zondag voor een keer buiten zelf in zijn zetel, en maakte zijn rekening van het leven: "Heb ik al niet lang genoeg gewerkt? Ik ben al enkele jaren gepensioneerd"..

Dank zij het succes van het Londerzeelse fietstoerisme kon Jean-"Rita IJs"- het zich al verschillende jaren (bij wijze van spreken) permitteren om de wagen-ijskar-met-de-vertrouwde-bel op stal te laten. Hij woont en werkte vlak aan Leirekensroute zodat er zo al voldoende "passage" was om de mensen zelf tot zich te laten komen. Jean was al een tijdje weduwnaar en stond er quasi alleen voor.

Dag Jean, jazeker 't is goed geweest. En zeker jouw vanille.
Wit ijs uit Steenhuffel: gedaan dus. Witbier: idem dito.

Theatraal

De voorbije 14 dagen waren op deze blog windstil. Een mens heeft toch recht op vakantie, niet? En zelfs al is het technisch perfect doenbaar om vanuit je hotel of vakantieplek een blog geregeld te voeden, effe een pauze inlassen, doet goed. Zeker als je dit medium gebruikt om in hoofdzaak doordachte standpunten kenbaar te maken.
Hier zijn we dan weer, met enkele augustus-bijdragen die gelinkt zijn aan vakantie of vrijetijdsthema's en waarvan de eerste - zo hoop ik- een perfecte overgang vormen van onze recente vakantie in Italië naar het Londerzeelse van alle dag.

Al ongeveer 15 jaar zijn we niet weg te slaan uit Italië, de laars die de Vlaming bijzonder goed past. De Vlaming niet alleen trouwens, maar het valt op -en dat zeggen zij zelf ook- dat er procentueel toch zoveel vakantiegangers uit onze contreien komen. En jaar na jaar lijkt het nog toe te nemen, want het aantal rood-witte nummerplaten, met adressen van garages uit het Vlaams landsgedeelte, is opvallender dan ooit. De 'Italian wave'. Sla er de lifestylebladen maar op na.

Gelukkig zijn er zoveel Vlamingen als er gemeenten zijn, en heeft niet iedereen dezelfde interesses. Zo ben ik meestal de enige die het Ufficio voor toerisme binnenstap, of Beppe of Maria op de Via Cavour of de Piazza delle Republica aanspreek om de weg te wijzen naar het theatro municipale. Want Italië telt niet alleen talloze kerken, het is ook vele theaters rijk. En mijn hart breekt telkens men mij binnenlaat in die kleine, bijzonder goed onderhouden zaaltjes, met vaak niet meer dan 100 zitplaatsen maar oh zo stijlvol en oh zo verzorgd! Ik denk bijvoorbeeld aan het theatertje in het kasteel van Meletto, aan dat van Cortona, van Anghiari, dat van Panicale bij het Trasimeense meer, dat van Citta di Castello, enz.

Italianen mogen dan bekend staan om hun theatraliteit, als je die theatertjes ziet - zoals nog zovele andere tot in de meest afgelegen en piepkleine dorpjes toe- snap je al die passie voor woorden, gebaren , tonaliteit, aangepaste kledij. Het "schouwspel" leeft daar als nooit elders.
Toneel, kameropera, muziek, declamatie... de affiches impressioneren me telkenjare en wat knaagt het dan als ik lees dat de week na ons vertrek er een absoluut hoogtepunt geprogrammeerd staat...

Dit jaar had ik weer prijs. Hiernaast een blik op een theatertje van... amper 50 plaatsen. Als bezoeker zou je warempel - bij wijze van spreken- je in de Staatsoper wanen.

Straks, in september, schiet het politieke leven in Londerzeel weer van start. Keuzes zullen moeten gemaakt worden, onder andere voor een theaterzaal in Londerzeel... Het hoeft geen roccoco-zaaltje te zijn zoals in la bella Italia, maar wat niet vergeten mag worden is ook dat zeker aan een traditie moet gewerkt worden, en aan een draagvlak dat zo groot mogelijk moet zijn. Een zaal op schaal van Londerzeel...